Blog

Ból kręgosłupa może pojawiać się w zwyrodnieniu kręgosłupa, w dyskopatii, skrzywieniu. Co robić by mieć zdrowy kręgosłup? Podstawą jest nieprzeciążanie jego struktur, profilaktyczne i lecznicze stosowanie ćwiczeń na kręgosłup. Warto przy tym zadbać o dobre warunki pracy, unikanie dźwigania i zdrowy sen. Na ból pleców pomaga odpowiednia rehabilitacja.

Problemy z kręgosłupem

Kręgosłup człowieka łączy podstawę czaszki z miednicą i stanowi centrum naszego ciała. Jego budowa jest niezmiernie dokładna i złożona; podstawowym elementem budowy są kręgi, których liczba wynosi 33-34, między nimi znajdują się krążki międzykręgowe (tzw. dyski), a w centrum znajduje się kanał kręgowy z rdzeniem nerwowym, a na zewnątrz stabilizujące i łączące całą konstrukcję więzadła, torebki stawowe oraz mięśnie.

Kręgosłup pełni bardzo ważną rolę; stanowi rusztowanie naszego ciała, gdyż przyczepiają się do niego inne kości, utrzymuje wyprostowaną postawę oraz ciężar ciała, zapewnia równowagę podczas lokomocji, amortyzuje wstrząsy oraz ochrania narządy wewnętrzne i rdzeń kręgowy. Patrząc od przodu oraz od tyłu, kręgosłup powinien być prosty. Z boku natomiast, odcinki szyjny i lędźwiowy wygięte są do przodu, co określa się mianem lordozy, natomiast piersiowy i krzyżowy wygięte są do tyłu, co określa się mianem kifozy.

Dolegliwości kręgosłupa stanowią obecnie nie tylko problem medyczny, ale ze względu na częstość ich występowania, także ważną kwestię społeczną. Schorzenia kręgosłupa dotykają około 80% dorosłej części społeczeństwa. Najczęściej dotyczą ludzi, którzy pracują przy komputerze oraz wykonują ciężką pracę fizyczną. Narażeni są oni na przewlekłe dolegliwościami bólowymi i ograniczeniem ruchomości kręgosłupa. Pociąga to za sobą wysokie koszty leczenia i rehabilitacji. Zdrowy kręgosłup wymaga profilaktyki, dbałości o kondycję, regularne wykonywanie ćwiczeń na kręgosłup i unikanie urazów. Jeżeli będziemy wiedzieć więcej o schorzeniach kręgosłupa oraz o tym jakie działania profilaktyczne podejmować, będzie nam łatwiej nie tylko im zapobiegać i leczyć, ale przede wszystkim, w pierwszej kolejności unikać zagrożeń z nimi związanych.

Choroby kręgosłupa

Jakie mamy problemy z kręgosłupem? Przyczyną dolegliwości bólowych w kręgosłupie najczęściej są:

– choroba zwyrodnieniowa kręgosłupa – zmiany zwyrodnieniowe kręgosłupa dotyczą przestrzeni międzykręgowych, stawów międzywyrostkowych oraz tkanek miękkich, na bocznych powierzchniach kręgów powstają narośla kostne, czyli osteofity, które powodują ból kręgosłupa, sztywność, dyskomfort oraz mogą uciskać nerwy i wyzwalać objawy neurologiczne,
– uszkodzenie krążka międzykręgowego (dyskopatia) – badania dowiodły, że w 90% przypadkach sprawcą naszych kłopotów z kręgosłupem jest uszkodzony krążek międzykręgowy; jeśli jego struktury są uszkodzone, mają skłonność do przemieszczania się z każdym ruchem bądź zmianą pozycji ciała. Przemieszczanie się tych tkanek w kierunku korzeni nerwowych powoduje ich ucisk i w konsekwencji ból kręgosłupa lub inne objawy neurologiczne, które wymagają natychmiastowej konsultacji z neurologiem,
– złamania kręgosłupa i kręgów – zdarzają się dość często; stanowią istotny problem leczniczy z racji roli kręgosłupa w organizmie oraz towarzyszącym uszkodzeniom rdzenia kręgowego. Ważne jest odpowiednie specjalistyczne leczenie pacjentów ze złamanym kręgosłupem oraz edukowanie społeczeństwa w zakresie udzielania takim poszkodowanym pierwszej pomocy,
– boczne skrzywienia kręgosłupa (skoliozy) – do skrzywienia kręgosłupa dochodzi we wszystkich trzech płaszczyznach, 85% skolioz stanowią skoliozy idiopatyczne, czyli takie, których przyczyna nie jest znana, więc błędne jest stwierdzenie, że prowadzą do nich zła postawa, niewłaściwe siedzenie lub noszenie ciężkiego plecaka, problemem osoby ze skoliozą nie jest tylko nieestetyczny wygląd, ale przede wszystkim mogą pojawić się problemy z oddychaniem, pracą serca lub szybsza męczliwość i zmęczenie,
– nadmierna ruchomość stawów kręgosłupa – jest rzadką przypadłością, u wielu pacjentów przez wiele lat nie daje objawów ani dolegliwości bólowych, jeśli układ mięśniowy jest odpowiednio wydolny, może niestety prowadzić do zaburzenia statyki kręgosłupa oraz dynamiki pracy mięśni,
– kręgozmyk – jest przesunięciem kręgów względem siebie, najczęściej występuje w odcinku lędźwiowo-krzyżowym, powoduje ból, utrudnia chodzenie i może wyzwalać objawy neurologiczne,
– dysfunkcja stawów krzyżowo-biodrowych – wyzwalają dolegliwości bólowe, które ciężko odróżnić od objawów innych schorzeń zlokalizowanych w obrębie kręgosłupa,
– nowotwory.

Prosty i zdrowy kręgosłup – jak dbać o plecy?

W uniknięciu schorzeń oraz dolegliwości bólowych kręgosłupa niezmiernie ważne jest stosowanie odpowiednich działań profilaktycznych. Musimy pamiętać, że lepiej najpierw zapobiegać niż później leczyć i że stan zdrowia naszego kręgosłupa uzależniony jest od nas samych. Gdy kręgosłup boli na początek wyeliminujmy czynniki działające niekorzystnie i stosujmy proste zasady profilaktyki.

Kręgosłup a praca przy komputerze

Ergonomia stanowiska pracy przy komputerze jest niezwykle ważna i pozwala wygodnie oraz wydajnie korzystać z komputera, zwłaszcza tym, którzy pracują z nim 8 albo więcej godzin dziennie. Aby zmniejszyć ryzyko wystąpienia bólu kręgosłupa lub zmian zwyrodnieniowych kręgosłupa z powodu długiej i niewłaściwej pozycji siedzącej należy:

– usiąść w wygodnej odległości od monitora, tak aby jego krawędź znajdowała się na wysokości naszych oczu, a nasz tułów z odcinkiem szyjnym kręgosłupa były wyprostowane, niewłaściwie umieszczony monitor powoduje wzmożone napięcie mięśni szyi, ramion oraz pleców,
– umieścić wysokość biurka oraz podparcie na łokcie na wysokości pępka,
– starać się utrzymywać zgięte pod kątem 90 stopni stawy kolanowe aby wspierały kręgosłupa w utrzymaniu odpowiedniej postawy,
– zadbać o odpowiednie oparcie krzesła, które powinno być ukształtowane zgodnie z naturalną pozycją kręgosłupa i ściśle do niego przylegać oraz o regulację oparcia związaną z jej kątem nachylenia,
– uważać, aby przednia krawędź krzesła nie naciskała na tylną powierzchnię kolan, co może prowadzić do zastojów żylnych, obrzęków i bólu,
– pamiętać o przerwach i zmianach pozycji,
– upewnić się, że nie posiadamy wady wzroku; nie zdiagnozowana wada wzroku powoduje, że chcąc dostrzec słabo widoczne rzeczy na pulpicie, przyjmujemy pozycję głowy, która powoduje naciąganie i przeciążanie mięśni, jeśli posiadamy wadę wzroku trzeba dostosować na monitorze odpowiednią ostrość, kontrast, jasność i wielkość czcionki. Należy zwrócić uwagę aby od ekranu nie odbijało się mocne światło, które utrudnia czytanie i męczy wzrok.

Dźwiganie a choroby kręgosłupa

Osoby, które pracują fizycznie i maja problemy z kręgosłupem, powinny w sposób szczególny zadbać o przyjęcie odpowiedniej postawy ciała w trakcie podnoszenia i przenoszenia ciężkich przedmiotów. Nieodpowiednie podnoszenie ciężarów powoduje przeciążenia i może spowodować nagłe uszkodzenie krążka międzykręgowego. Należy robić to bezpiecznie z zastosowaniem odpowiedniej techniki schylania się, podnoszenia i przenoszenia.

Musimy pamiętać o:

– orientacyjnym określeniu wagi przedmiotu, tak by nie był zbyt ciężki,
– bliskiej odległości naszego ciała od przedmiotu,
– szerokim rozstawieniu stóp co zwiększa obszar podparcia i zapewni stabilność ciała podczas podnoszenia,
– ugięciu kolan i utrzymaniu prostych pleców oraz napięciu mięśni brzucha podczas podnoszenia,
– unikaniu pochyleń na boki i skrętów tułowia.

Jak spać gdy boli kręgosłup?

Należy zadbać o odpowiednie łóżko – spędzamy w łóżku przeciętnie jedną trzecią swojego życia, a nie zdajemy sobie sprawy, jak istotny wpływ ma na nasz kręgosłup materac. Przede wszystkim pozwala odpocząć kręgosłupowi oraz zapewnia mu regenerację, więc idealne dopasowanie się materaca do jego anatomicznego kształtu zapewnia nam wyjątkowy komfort snu. Idealny materac powinien:

– nie być zbyt miękki, gdyż powoduje zapadanie się ciała i przyjmowanie niewłaściwej pozycji,
– nie być za twardy, aby krew mogła swobodnie krążyć w miejscach ucisku,
– utrzymać fizjologiczne krzywizny,
– mieć odpowiednio dopasowany stelaż,
– być przetestowany w sklepie; warto ułożyć się na nim w pozycji, w której zwykle śpimy, obróć się z jednego boku na drugi, upewnić się, że nasze ciało się w nim nie zapada,
– odpowiednia pozycja podczas spania – najlepiej spać w pozycji płodowej, gdyż odpręża ona stawy, krążki międzykręgowe i mięśnie przykręgosłupowe, poduszka powinna wypełniać przestrzeń pomiędzy głową a materacem tak, aby odcinek szyjny był w naturalnym położeniu względem reszty kręgosłupa oraz pozwalać głowie się w niej zanurzyć. Pozycja na wznak natomiast utrzymuje drogi oddechowe otwarte, redukując chrapanie i przerwy w oddychaniu. Jeśli budzimy się rano obolali i zmęczeni, to warto zwrócić uwagę na swoje łóżko i pozycję, gdyż dobry sen jest niezbędny dla prawidłowego funkcjonowania naszego kręgosłupa i całego organizmu.

Ćwiczenia na mięśnie kręgosłupa

Jednym z najważniejszych elementów są ćwiczenia na zdrowy kręgosłup. Regularna aktywność fizyczna jest kluczem do zachowania zdrowia, bez względu na to w jakim wieku jesteśmy. Najlepsze dla kręgosłupa są ćwiczenia rozluźniające, rozciągające oraz wzmacniające mięśnie przykręgosłupowe. Warto ćwiczyć codziennie i najlepiej aby weszło nam to w nawyk, tak abyśmy mogli zachować kondycje na długie lata. Najlepsze ćwiczenia na kręgosłup to:

– stretching i fitness, czyli stopniowe rozciąganie mięśni, mające na celu poprawę ich elastyczności, odporności na uszkodzenia i precyzji ruchów oraz zapobieganie usztywnieniu. Polega on na utrzymaniu rozciągnięcia mięśnia przez około 20 sekund. Mięśnie utrzymujące postawę naszego ciała zawierają dużo tkanki łącznej, więc mają tendencje do utraty elastyczności, powstawania przykurczów, więc należy je rozciągać codziennie,
– nordic-walking, który jest dość popularną ostatnio w Polsce odmianą dynamicznego spaceru z kijkami, szczególnie jest polecany osobom starszym, zestresowanym lub z różnymi problemami zdrowotnymi. Dzięki marszowi z kijkami spalamy kalorie, kształtujemy sylwetkę, rozwijamy układ mięśniowy, a jednocześnie odciążamy stawy kolanowe oraz kręgosłup,
– inne aktywności aerobowe; takie jak marsze, jazda na rowerze lub pływanie pozwolą zachować odpowiednią kondycję oraz prawidłową wagę. Warto je wykonywać 2-3 razy w tygodniu po 30-45 minut.

Jak mieć zdrowy kręgosłup?

– utrzymywać prawidłową postawę ciała – trzeba pamiętać, aby chodzić z prostym, nie zaokrąglonym kręgosłupem, trzymać w linii prostej uszy, ramiona, biodra, kolana i kostki. Warto od czasu do czasu samodzielnie się skorygować i stanąć przed lustrem. Niestety długoletnie nawyki nieprawidłowej postawy ciała prowadzą do przeciążeń oraz choroby zwyrodnieniowej kręgosłupa,
– utrzymywać prawidłową masy ciała – generalnie jeśli więcej ważymy, tym większy nacisk wywieramy na nasz kręgosłup, nadwaga zniechęca nas do podejmowania aktywności fizycznej oraz pogarsza nasze samopoczucie. Warto skontaktować się z dietetykiem, który opracuje odpowiednią, zdrową dietę pozwalającą na skuteczną i bezpieczną utratę zbędnych kilogramów,
– stosować odpowiednią dietę – należy odżywiać się pełnowartościowo, nie zapominać szczególnie o dojrzałych, świeżych warzywach i owocach, które zawierają ekstremalnie dużo witam.

Rehabilitacja kręgosłupa

Swoim zdrowiem zazwyczaj zaczynamy się interesować dopiero wtedy gdy pojawi się ból kręgosłupa. Bywa wówczas konieczna rehabilitacja na kręgosłup. Zestaw zabiegów i ćwiczeń powinien zlecić lekarz specjalista (neurolog, neurochirurg lub specjalista rehabilitacji medycznej).

Większość chorób kręgosłupa można leczyć zachowawczo, więc lekarz powinien podjąć decyzję o korzystaniu z różnych form terapii. Niezbędna jest rehabilitacja, aby zmniejszyć dolegliwości bólowe, poprawić ruchomość oraz wzmocnić siłę mięśni kręgosłupa, by wrócić do pracy zawodowej oraz aktywności fizycznej.

Rehabilitacja obejmuje zabiegi fizykalne (krioterapię, pole magnetyczne, laseroterapię itp.), ćwiczenia lecznicze, masaże, terapię manualną, kinesiotaping oraz inne formy terapii. W leczeniu bólu kręgosłupa dużą skuteczność odnosi terapia metodą McKenzie, która wykorzystuje się techniki manualne stosowane przez terapeutę oraz siły mechaniczne generowane przez pacjenta.

Podstawą jest zebranie dokładnego wywiadu, ustalenie objawów, ich zmienności, topografii oraz zastosowanie ruchów testujących. Efektem dobrze przeprowadzonego badania jest ustalenie ruchu leczniczego, który stopniowo wyeliminuje przyczynę dolegliwości.

Nadgarstek i dłoń są częściami ciała, których praktycznie na co dzień używa się cały czas.

Fakt, że składają się z licznych i drobnych kości, więzadeł oraz mięśni sprawia, iż narażone są na liczne przeciążenia oraz urazy. Okolice te dotykać mogą również różne stany chorobowe, powodując między innymi ból, drętwienie, obrzęki, zniekształcenia a także przykurcze.

Przyczyny bólu nadgarstka i dłoni

Choroby zapalne stawów

RZS (reumatoidalne zapalenie stawów) – nieswoisty, symetrycznie występujący stan zapalny, dotyczy najczęściej stawów obwodowych. Przyczynia się do niszczenia stawów i struktur wokół niego się znajdujących powodując upośledzenie ich funkcji. Typowe objawy RZS to:

– ból,
– obrzęk,
– poranna sztywność,
– symetryczne zajęcie nadgarstków oraz dłoni do stawów międzypaliczkowych bliższych.

Początek RZS może nastąpić w każdym wieku, jednak najczęściej zaczyna się w wieku między 25. a 50. rokiem życia.

Łuszczycowe zapalenie stawów – w tym przypadku stan zapalny występuje najczęściej asymetrycznie. Oprócz objawów typowych dla zapalenia stawów mogą wystąpić dodatkowo zmiany skórne i zajęcie wyłącznie stawów międzypaliczkowych dalszych dłoni.

Choroba zwyrodnieniowa stawów – polega zwykle na przedwczesnym zużyciu i zwyrodnieniu tkanek, które tworzą staw. W przebiegu choroby zwyrodnieniowej dochodzi najczęściej do uszkodzenia chrząstki stawowej oraz do wymuszonej przebudowy kości. Dolegliwości bólowe dotykają najczęściej stawów międzypaliczkowych bliższych bądź dalszych oraz podstawę kciuka. Funkcja ręki zostaje ograniczona poprzez pojawiający się stan zapalny. Typowym objawem choroby zwyrodnieniowej stawów jest powstawanie guzków Boucharda i Heberdena, po którym objawy bólowe nieco łagodnieją.

Okołostawowe schorzenia

Zespół cieśni nadgarstka – wynika z ucisku nerwu pośrodkowego, który przebiega ciasno przez kanał nadgarstka wytworzony przez kości nadgarstka i więzadło. Dotyka w większej liczbie kobiet po 40 roku życia oraz osoby, u których dochodzi do przeciążenia w obrębie nadgarstka. Na zespół ten narażone są również kobiety w ciąży i osoby z chorobą zwyrodnieniową stawów. Objawia się najczęściej:

– występującym bólem rąk i nadgarstka,
– drętwieniem,
– cierpnięciem palców od 1 do 4,
– zanikami mięśniowymi,
– obniżeniem czucia.
– objawy nasilać mogą się szczególny w nocy bądź po wybudzeniu.

Przykurcz Dupuytrena – powoduje przykurcz palców i znaczne ograniczenie otwarcia dłoni. Wynika to z przebudowy i grubienia się tkanki podskórnej dłoni (rozcięgno dłoniowe). Na rozcięgnie dłoniowym pojawiają się charakterystyczne guzki oraz może pojawić się objaw palca trzaskającego (ciężko rozprostować palec po uprzednim jego zgięciu). Choroba ta występuje znacznie częściej u mężczyzn po 40. roku życia i ma podłoże genetyczne.

Zespół de Quervaina – wynika z zapalenia pochewki ścięgnistej odwodziciela długiego i prostownika krótkiego kciuka. Najczęściej do zapalenia dochodzi w wyniku sumujących się mikrourazów poprzez wykonywanie czynności, które angażują solidny chwyt i odwiedzenie ręki. Ból lokalizuje się najczęściej w okolicy promieniowej nadgarstka (strona od kciuka) i nasila się przy poruszaniu kciukiem, mocnym chwycie i odwodzeniu ręki.

Ból rzutowany

Należy pamiętać, że oprócz wyżej wymienionych schorzeń, które przyczyniają się do występowania bólów nadgarstka i dłoni, mogą być również dolegliwości wynikające z uszkodzenia innego rejonu ciała niż tego, w którym jest problem. Przyczynić mogą się do tego między innymi objawy wynikające z uszkodzenia w obrębie kręgosłupa szyjnego, w obrębie naczyń, czy chociażby zespół łokcia tenisisty bądź zespół algodystroficzny bark-ręka.

Ból nadgarstka i dłoni – diagnostyka

Z racji tego, że przyczyn występowania bólu w obrębie nadgarstka i dłoni może być bardzo wiele, najlepiej zgłosić się do lekarza w celu konsultacji i postawienia diagnozy. Badania, które mogą pomóc w ustaleniu przyczyny to między innymi:

– ultrasonografia (obrazowanie struktur miękkich stawów),
– RTG (obrazowanie struktur kostnych),
– niekiedy rezonans magnetyczny bądź USG,
– badania pokazujące przewodzenie nerwowe.

Ból nadgarstka i dłoni – postępowanie

Gdy pojawia się ból nadgarstka i dłoni:

– można zastosować zimny bądź ciepły okład, w zależności co pomaga i przynosi bardziej ulgę;
– należy ograniczyć wszelkie zbędne ruchy ręką, które nasilają objawy bólowe nadgarstka i ręki;
– unikać dźwigania, noszenia ciężkich przedmiotów, aby nie dochodziło do przeciążeń w stawach;
– gdy ból utrzymuje się przez dłuższy okres czasu i wystąpią inne dodatkowe objawy charakteryzujące stan zapalny (obrzęk, zaczerwienienie), a także sztywność poranna czy osłabienie funkcji ręki, należy udać się do specjalisty.


Ból nadgarstka i dłoni – leczenie

Leczenie bólu nadgarstka i dłoni jest zależne od tego, co jest przyczyną wystąpienia problemów z nadgarstkiem i dłonią oraz jak silne są objawy. Najczęściej stosuje się różne formy rehabilitacji, od ćwiczeń ruchowych aż po zabiegi z działu fizykoterapii. Wdrażane jest również leczenie farmakologiczne, najczęściej przy wykorzystaniu NLPZ (niesteroidowych leków przeciwzapalnych). Dobre rezultaty daje miejscowe wstrzykiwanie steroidów w miejsca zmienione zapalnie. W niektórych przypadkach konieczny jest zabieg chirurgiczny, który mimo wszystko nie zawsze przynosi efekt, którego się oczekuje.

Fizykoterapia

 

Co to jest fonoforeza?

Fonoforeza to jedna z form leczenia przy pomocy ultradźwięków. Istotą terapii jest podawanie leków w różnych postaciach za pomocą ultradźwięków. Metoda ta pozwala na wykorzystanie drobnych drgań i mikromasażu, co pozwala na lepsze wnikanie substancji leczniczej w chore miejsce. Fonoforezę wykorzystuje się do leczenia stanów zapalnych stawów, po uarzach, w chorobie zwyrodnieniowej stawów.

W fizjoterapii stosujemy zabiegi fizykalne, aby wspomóc proces leczenia elementów układu kostno-mięśniowego. Mają one szeroki zakres działania – poprawiają ukrwienie i odżywianie tkanek, zmniejszają ich napięcie lub wspomagają regenerację i naprawę na skutek schorzenia lub uszkodzenia. Jednym z bardziej popularnych i skutecznych zabiegów fizykalnych jest fonoforeza.

Fonoforeza to wprowadzanie do organizmu leku w formie żelu, kremu lub maści za pomocą ultradźwięków. Ultradźwięki są falami akustycznymi, których nie słyszy ludzkie ucho, gdyż mają częstotliwość powyżej 20 kHz. Drgania mechaniczne ciągłe lub impulsowe o odpowiedniej mocy generuje przetwornik ultradźwiękowy w aparacie. Łączą się one w podłużną falę mechaniczną, którą odczuwamy w postaci mikromasażu tkanek, powodując ich ocieplenie oraz zmiany biochemiczne. Lekarstwo nakładane jest na głowicę, która generuje fale ultradźwiękowe oraz na chorą okolicę. Zabieg trwa około 3-6 minut, maksymalnie 10.

ZALETY i EFEKT działania fonoforezy

Dzięki energii mechanicznej dostarczonej do tkanek za pomocą ultradźwięków dochodzi do ogrzania tkanek miękkich. Efektem tego jest m.in. rozszerzenie naczyń, zmiana przewodnictwa nerwowego oraz rozluźnienie mięśni. Innym ważnym działaniem ultradźwięków są zmiany fizykochemiczne, czyli wpływ na biochemię tkanek poprzez poprawę oddychania komórkowego, zmianę ph oraz przyśpieszenie syntezy kolagenu. Ultradźwięki przenikają nawet na głębokość 8 cm.

Zabieg fonoforezy ma działenie :

– przeciwbólowe i przeciwzapalne,
– zmniejsza napięcie mięśni,
– rozszerza naczynia krwionośne (poprawa ukrwienia tkanek miękkich),
– zwiększa przepuszczalność błon komórkowych i przyspiesza wchłanianie tkankowe (poprawa transportu tlenu i substancji odżywczych, metabolizmu oraz oddychania komórkowego),
– naprawia i regeneruje uszkodzone tkanki miękkie oraz tkankę kostną,
– pobudza reakcje chemiczne w organizmie (tworzy i uaktywnia związki aktywne biologicznie, wyzwala histaminę),
– hamuje działanie układu współczulnego,
– zwiększa rozciągliwość tkanki łącznej (zmiękcza blizny, przykurcze, zwłóknienia tkanek),
– przyspiesza gojenie ran.

Dodatkowym skutkiem fonoforezy jest działanie zastosowanego do zabiegu leku, który dzięki ultradźwiękom jest lepiej transportowany przez skórę do tkanek głębiej położonych – nawet do tkanki łącznej oraz kostnej.

WSKAZANIA do fonoforezy:

Fonoforeza ma szerokie zastosowanie w wielu schorzeniach układu kostno-mięśniowego:

– stany zapalne stawów i okolic okołostawowych (RZS, ZZSK, zapalenie stawu),
– stany pourazowe tkanek miękkich i tkanki kostnej (złamanie, skręcenie, zwichnięcie, naciągnięcie),
– choroba zwyrodnieniowa stawów (stawy obwodowe, stawy kręgosłupa),
– różnego pochodzenia bóle pleców (rwa, dyskopatia, lumbago),
– zespoły bólowe (kręgosłupa, stawów obwodowych, choroby reumatyczne),
– nerwobóle,
– bóle mięśni,
– bóle poamputacyjne,
– blizny i przykurcze mięśni,
– entezopatie (przykurcz Dupuytrena, łokieć tenisisty i łokieć golfisty, choroba de Quervaina, kolano skoczka),
– zespół Sudecka,
– ostrogi kości piętowej, halluksy,
– zwapnienia tkanek miękkich,
– szczękościsk.

PRZECIWSKAZANIA do wykonywania zabiegu :

– nowotwory aktywne i stany po ich usunięciu,
– ostre stan zapalny i gorączka,
– ciężkie choroby serca i układu krążenia (zaburzenia rytmu, choroba wieńcowa, niewydolność krążenia, choroby naczyń obwodowych, miażdżyca, zakrzepowe zapalenie żył),
– choroby urologiczne i nefrologiczne,
– nerwobóle niewyjaśnionego pochodzenia,
– czynną gruźlicę płuc,
– krwawienie z przewodu pokarmowego,
– rozstrzenie oskrzeli,
– skazę krwotoczną i zaburzenie krzepnięcia krwi,
– padaczkę,
– nerwicę,
– ciążę,
– nie zakończony wzrost kości (u dzieci i młodzieży),
– rentgenoterapię,
– zmiany skórne w przebiegu chorób zakaźnych,
– znamiona na skórze,
– ogólny zły stan zdrowia i wyniszczenie organizmu,
– zakażenie ogólnoustrojowe,
– implanty metalowe (rozrusznik serca),
– uczulenie na lek.

Z jakimi lekami wykonujemy fonoforezę?

Dzięki fonoforezie lek wnika do organizmu poprzez skórę. Omija przewód pokarmowy, więc nie ma bariery w postaci błony śluzowej żołądka, dwunastnicy czy enzymów trawiennych. Zastosowany lek musi przewodzić fale ultradźwiękowe, dlatego lek znajduje się w środku sprzęgającym, jakim jest żel, maść lub krem. Najczęściej stosowane do zabiegu leki to:

– niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) np. meloksykam (Opokan), ketoprofen (np. Ketonal), diklofenak (Diclac), ibuprofen (Ibum) i inne, także dostępne w postaci żelu czy maści;
– leki zmiękczające i rozciągające blizny np. cepan, contratubex;
– leki na stłuczenia, zmniejszające krwiaki np. lioton 1000, heparyna.

Należy pamiętać !!!!

– aby nie stosować zabiegu bezpośrednio na rdzeń kręgowy okolicę serce, płuc i narządów rozrodczych,
– że po zabiegu mogą pojawić się bóle i zawroty głowy oraz uczucie senności,
– żeby przerwać terapię jeśli po zabiegu pojawią się lub zaostrzą dolegliwości bólowe.

Terapia Radiofalowa Ukierunkowana przenosi fale o częstotliwości radiowej przez tkanki, tworząc ich selektywne przegrzanie. Badania dowodzą, że terapia ta przynosi efekty terapeutyczne, takie jak natychmiastowa ulga w bólu, rozluźnienie mięśniowe, zmniejszenie obrzęków oraz przyspieszenie regeneracji tkanek.

EFEKTY TERAPEUTYCZNE ROZLUŹNIENIE MIĘŚNI
Precyzyjne działanie Terapii Radiofalowej Ukierunkowanej na hipertoniczne włókna mięśniowe wywołuje ich natychmiastowe rozluźnienie. Efekt miorelaksacji opiera się przede wszystkim na rozszerzeniu naczyń krwionośnych, które następuje już w trakcie zabiegu i jest odpowiedzialne za większe zaopatrzenie tkanek w substancje odżywcze.

REGENERACJA TKANEK
Poprawa miejscowego metabolizmu tkankowego jest naturalnym i istotnym rezultatem Terapii Radiofalowej Ukierunkowanej. Prowadzi ona do przyspieszonej regeneracji tkanek miękkich i szybszego usuwania produktów przemiany materii.

REDUKCJA OBRZĘKÓW
Ściany tętniczek są powiększone, a prekapilary rozluźnione, dzięki czemu miejscowe ukrwienie jest zwiększone. Prowadzi to do poprawy krążenia limfy, a następnie redukcji obrzęku.

ULGA W BÓLU
Głównym efektem Terapii Radiofalowej Ukierunkowanej jest działanie przeciwbólowe wynikające z rozluźnienia mięśniowego, redukcji obrzęku oraz regeneracji tkanek.

ZAKRES WSKAZAŃ TR-THERAPY
– Ból mięśni Tendinopatie
– Punkty spustowe
– Naciągnięcia / skurcze mięśni
– Bóle kręgosłupa (C, Th, L-S)
– Regeneracja mięśni
– Obrzęki

PRZECIWWSKAZANIA
– Ciąża
– Zaburzenia czucia
– Zmiany skórne
– Skłonności do krwawień
– Nowotwór
– Gorączka
– Infekcje
– Elementy metalowe, implanty
– Niemowlęta

Jeśli masz problemy z ostrogami piętowymi proponujemy nowoczesny zabieg falą uderzeniową, który już po 3-4 zabiegach usuwa przykre dolegliwości związane z tą przypadłością szczegóły dotyczące zabiegu znajdziesz tutaj.

Przyczyną dokuczliwego bólu pięty nie jest wyczuwalna narośl kostna na pięcie, a zapalenie rozcięgna podeszwowego. Leczenie ostróg piętowych warto rozpocząć do fizjoterapii oraz masażu. Popularny staje się tak zwany tapping. Leczenie domowe obejmuje stosowanie leków przeciwbólowych, noszenie żelowych wkładek bądź podpiętek .
Czym jest ostroga piętowa?
Bardzo częstą przypadłością, powodującą ból pięty, jest ostroga piętowa. Czym są ostrogi piętowe? Określa się je jako zmiany zwyrodnieniowe w okolicy guza piętowego, które powodują tworzenie się narośli kostnej na podeszwowej stronie kości piętowej.
Zmiany na pięcie nie powodują dolegliwości bólowych, jednak mogą powodować zapalenie rozcięgna podeszwowego. Ból w pięcie, który przez wiele osób określany jest jako ostroga piętowa, to w rzeczywistości zapalenie rozcięgna podeszwowego przy jego przyczepie do kości piętowej.
Przyczyną dolegliwości bólowych jest właśnie stan zapalny, a nie niewielki wyrostek kostny na pięcie. W początkowym stadium ból pojawia się po przeciążeniu stopy, następnie może występować przy każdym obciążeniu, a gdy stan jest zaawansowany – nawet podczas spoczynku.
Ostroga piętowa najczęściej rozwija się u kobiet po 50. roku życia, a jest to spowodowane tym, że mniej więcej w tym czasie dochodzi do zmiany struktury tkanki tłuszczowej, która amortyzuje urazy.
Ostroga piętowa – przyczyny. Jak rozpoznać czy to ostrogi piętowe?
Główne przyczyny tworzenia się ostrogi piętowej to:
– praca w pozycji stojącej,
– nadwaga i otyłość,
– uprawianie sportów, które obciążają mocno stopy, np. bieganie (intensywne treningi) oraz treningi bez rozgrzewki,
– podeszły wiek,
– uraz,
– noszenie niewygodnego obuwia (np. na wysokich obcasach) oraz nieodpowiednio dopasowanego,
– wady stóp.
W celu rozpoznania, czy przyczyną bólu pięty są ostrogi piętowe należy w pierwszej kolejności wykonać badanie palpacyjne w okolicy wyrostka przyśrodkowego guza piętowego – podczas ucisku będzie odczuwany ból. Aby potwierdzić diagnozę, lekarz może zlecić wykonanie badania RTG lub USG, w którym widoczna będzie zmiana w okolicach guza piętowego.
Ostroga piętowa – leczenie i fizjoterapia
Osoby, u których pojawi się ból pięty i rozpoznaniem będzie ostroga piętowa, powinny zadbać o odpowiednie leczenie, ponieważ ból w okolicy pięty nie minie samoistnie. Leczenie ostrogi piętowej jest trudne i nie zawsze daje oczekiwane efekty. W pierwszej kolejności stosuje się leczenie zachowawcze, które ma na celu zlikwidowanie stanu zapalnego oraz zatrzymanie dalszego rozwoju zmian zwyrodnieniowych w okolicach guza piętowego.
Podstawową rolę pełni tutaj fizjoterapia. Najczęściej stosowane metody to:
– masaż;
– odpowiednie ćwiczenia rehabilitacyjne (przede wszystkim ćwiczenia rozciągające rozcięgno podeszwowe);
– zabiegi z zakresu fizykoterapii – ultradźwięki, krioterapia, laser oraz jonoforeza z lekiem przeciwzapalnym.
Dość nowym zabiegiem fizykoterapeutycznym, zalecanym osobom z ostrogą piętową, jest fala uderzeniowa, czyli fale ultradźwiękowe o wysokim natężeniu. Coraz częściej stosuje się również metodę kinesiologytapingu, tj. aplikacji specjalnych plastrów w celu odciążenia stopy. W tym przypadku plastry naklejane są na rozcięgno podeszwowe. Zaleca się także stosowanie wkładek ortopedycznych, których zadaniem jest zmniejszenie obciążenia stopy w czasie chodzenia.
Niektórzy lekarze zalecają miejscowe ostrzykiwanie sterydami, co nie zawsze jest skuteczne. W takich przypadkach wdraża się leczenie operacyjne – stosowane jednak coraz rzadziej.
Ostroga piętowa – leczenie domowe
Do leczenia zachowawczego zalicza się też leczenie farmakologiczne, czyli niesteroidowe leki przeciwzapalne czy też maści lub żele przeciwzapalne. Obecnie duża część leków dostępna jest bez recepty. Ważne, by lek nie tylko działał, zwalczając ból, ale także miał komponentę przeciwzapalną, czyli likwidował źródło bólu – w tym przypadku stan zapalny rozcięgna podeszwowego.
– domowym sposobem na ostrogi piętowe mogą okazać się wkładki żelowe do butów, które poprawią komfort chodzenia i zmniejszą odczuwany ból. Innym sposobem mogą być podpiętki ortopedyczne.
– na ból ból pięty mogą pomóc zimne okłady. Idealne będą do tego opatrunki żelowe, które należy schładzać w lodówce. Należy unikać bezpośredniego kontaktu opatrunku ze skórą – wystarczy owinąć go cienką bawełnianą tkaniną.
– chodząc po domu, warto korzystać z miękkich piankowych sandałów z odsłoniętą częścią piętową.
Ostrogi piętowe – jak zapobiegać?
Leczenie ostrogi piętowej nie jest rzeczą łatwą, w związku z tym trzeba dbać o stopy i stosować odpowiednią profilaktykę. Przede wszystkim należy zadbać o noszenie odpowiedniego obuwia, tzn. obuwia z miękką podeszwą i nie na całkiem płaskich spodach.
W celu odciążenia pięty zastosować można np. żelowe podkładki pod piętę. Ponadto należy unikać przeciążenia stopy. Kolejnym elementem zapobiegającym powstawaniu ostrogi piętowej jest utrzymywanie właściwej masy ciała. Ważne staje się również prawidłowe ustawienie kończyn dolnych, a przede wszystkim stóp – ich koślawe ustawienie zwiększa ryzyko wystąpienia ostrogi piętowej.

Szczupłe nogi

Czy wiesz, że fala uderzeniowa i masaż bańką chińską to rewolucyjne zabiegi do bezinwazyjnego ujędrniania skóry, redukcji cellulitu, umniejszenie widoczności blizn i wygładzanie rozstępów.
Redukują efekty starzenia się skóry oraz regenerują i odmładzają tkanki miękkie.

Umów się na konsultację aby dowiedzieć się który zabieg jest odpowiedniejszy dla Ciebie fala uderzeniowa czy masaż bańką chińską

Fala Uderzeniowa

Miło nam poinformować, że nasza oferta poszerzyła się o zabiegi falą uderzeniową.

Zapraszamy do zapoznania się ze szczegółami oferowanych zabiegów tutaj.

Sprezentuj swoim bliskim chwile relaksu….wytchnienia.. przyjemności…. w trosce o ich kondycję fizyczną i psychiczną…
Proponujemy BON PODARUNKOWY na masaż relaksacyjny lub leczniczy oraz inne zabiegi z naszej oferty.

Twoi bliscy na pewno to docenią.

Szczegóły pod numerem telefonu 790 314 345

Miło nam poinformować, że dzięki urządzeniu Limphastim firmy BTL od 03.12.2015 będziemy mogli zaoferować Państwu sekwencyjny masaż uciskowy. Jest do doskonały zabieg dla osób które starają się pozbyć cellulitu, wymodelowaniu sylwetki oraz pozbyciu toksyn z organizmu. Zapraszamy do zapoznania się z opisem zabiegu

Kręcz szyi to choroba, w przebiegu której dochodzi do przymusowego odchylenia szyi w jednym kierunku. Mimo że choroba najczęściej jest rozpoznawana u dzieci, może dotknąć także dorosłych. W każdym z tych przypadków przyczyny schorzenia są zupełnie inne. Jakie są pozostałe objawy choroby? Czy jej wyleczenie jest możliwe? Na czym polega rehabilitacja chorych?
Kręcz szyi (skrzywienie szyi) to choroba, której istotą jest wada mięśnia mostkowo-obojczykowo-sutkowego po jednej stronie ciała, czego skutkiem jest bolesne przechylenie głowy na bok oraz jej skręcenie w stronę przeciwną, ze wzrokiem skierowanym lekko w górę. W przypadku lewostronnego kręczu szyja jest zgięta w lewo, a głowa skręcona w prawo, a w przypadku prawostronnego szyja jest zgięta w prawo, a głowa skręcona w lewo, przy czym ta druga postać występuje częściej. Konsekwencją kręczu szyi jest rozciągnięcie i wzmożenie napięcia mięśnia po jednej stronie szyi, podczas gdy po drugiej stronie ten sam mięsień jest przykurczony i osłabiony.

Kręcz szyi: rodzaje i przyczyny

Kręcz szyi wrodzony
Przyczyną wrodzonego kręczu szyi pochodzenia mięśniowego jest najczęściej uraz okołoporodowy w obrębie szyi, powstały przy przechodzeniu dziecka przez drogi rodne, lub nieprawidłowe ułożenie główki dziecka w łonie matki. Z kolei wrodzony kręcz szyi pochodzenia kostnego może być wynikiem obecności wad rozwojowych w obrębie kośćca lub zmiany w budowie kręgów w przebiegu choroby Klippela-Feila.

Kręcz szyi nabyty
Nabyta postać kręczu szyi jest najczęściej skutkiem stanów zapalnych, które obejmują ropnie pozagardłowe, zapalenie węzłów chłonnych szyi, zapalenie migdałków oraz zapalenie wyrostka sutkowatego, a także chorób reumatycznych bądź dyskopatii. Przyczyną choroby może być także nietypowa przepuklina dysku międzykręgowego lub podwichnięcie kostne. Do kręczu szyi mogą doprowadzić również nagłe ruchy czynne i bierne szyi, jak również przyjmowanie nieprawidłowej postawy ciała (np. złe ułożenie głowy podczas snu). Innymi przyczynami skrzywienia szyi mogą być uszkodzenia kręgów szyjnych, porażenia wiotkie, a nawet wady narządu wzroku, słuchu lub zaburzenia na tle układu nerwowego. Zapalenie szpiku kostnego oraz guzy nowotworowe także mogą przyczynić się do rozwoju choroby.
Jednak w większości przypadków przyczyna skrzywienia szyi pozostaje nieznana. Mówi się wtedy o idiopatycznym kręczu szyi.

Kręcz szyi: objawy

Objawem podstawowym jest przechylenie głowy na bok oraz jej skręcenie w stronę przeciwną, ze wzrokiem skierowanym lekko w górę. Towarzyszą temu:
– niemożność normalnego poruszania głową
– ból lub sztywność szyi
– ból głowy
– obrzęk mięśni szyi
– uchylenie podbródka ku jednej stronie

U dzieci kręczowi szyi może również towarzyszyć uniesienie jednego ramienia w kierunku objętych skurczem mięśni szyi. W miarę rozwoju choroby zniekształcenie pogłębia się. Twarz po stronie przykurczonej staje się mniejsza, nos odchyla się w stronę chorą, kąty oczu i uszu obniżają się, a samo oko wydaje się mniejsze i innego kształtu. Dochodzi także do deformacji układu kostnego: powstaje odkształcenie czaszki i nieprawidłowy zgryz. W odcinku szyjnym kręgosłupa dochodzi do powstania skoliozy łukiem skierowanej w stronę zdrową.

Kręcz szyi: diagnostyka

Podstawowymi badaniami, przeprowadzanymi w celu rozpoznania kręczu szyi, jest m.in. elektromiogram (EMG), którego celem jest zmierzenie aktywności elektrycznej w mięśniach. Dzięki temu można ustalić, które partie mięśniowe zostały dotknięte schorzeniem. Pomocne mogą okazać się również RTG i rezonans magnetyczny.
Kręcz szyi: leczenie
W leczeniu wrodzonego kręczu szyi ważną rolę odgrywają ćwiczenia rozciągające mięśnie szyi. Jeśli rehabilitacja zawiedzie, w ostateczności można skorygować wadę z pomocą zabiegów chirurgicznych, które polegają m.in. na przedłużaniu mięśni szyi, cięciu nerwów lub mięśni czy fuzji chirurgicznej patologicznych kręgów.
Podstawą terapii nabytego kręczu szyi jest leczenie przyczyny podstawowej.
Elementami terapii są także:
– ciepłe okłady
– masaże
– fizykoterapia (naświetlania lampą Sollux, Bioptron, czy laseroterapię)
– szyna
– ćwiczenia rozciągające mięśnie
aparat usztywniający szyję
Od niedawna elementem fizjoterapii jest tzw. kinesiotaping, który polega na przyklejaniu specjalnych plastrów w celu rozluźnienia lub wzmocnienia danych mięśni.
Stosuje się także leczenie farmakologiczne, m.in. leki zwiotczające mięśnie, leki stosowane do leczenia drżeń w chorobie Parkinsona, toksynę botulinową (choć niektórzy lekarze nie polecają tej metody ze względu na wysokie koszty i niewielkie efekty) i leki przeciwbólowe.

1 2 3